شناسايي و اولويت‌بندي شاخصه‌هاي سبز بودن دانشگاه‌ها به روش بهترين- بدترين

امروزه در قرن 21، مشكل آلودگي محيط زيست و كمبود انرژي به‌طور فزاينده‌اي جدي شده است و با توجه به اينكه دانشگاه‌ها نقش بسيار بالايي در پرورش استعدادها و آموزش متخصصان و همچنين فرهنگ‌سازي در جامعه دارند، يكي از راه‌حل‌هاي حل اين مشكل، ايجاد دانشگاه‌هاي سبز است كه بتواند در مسير رسيدن به اهداف توسعه پايدار حركت كند. اين مقاله باهدف شناسايي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر سبز بودن دانشگاه‌ها (راه‌اندازي دانشگاه با ايده‌هاي سبز، ايجاد فرهنگ سبز، تحقيقات علمي سبز، آموزش سبز و فضاي سبز دانشگاه)، به‌طور خاص در دانشگاه شيراز انجام‌شده است. در اين پژوهش پس از جمع‌آوري داده‌ها توسط پرسشنامه، با استفاده از روش بهترين- بدترين (BWM)، با استفاده از نرم‌افزار لينگو (LINGO) وزن‌دهي به اين شاخصه‌ها انجام شد و نتايج حاكي از آن بود كه شاخصه فضاي سبز دانشگاه و تحقيقات علمي سبز، بيشترين و كمترين تأثير را بر سبز بودن دانشگاه‌ها دارند.