كاركرده هاي اسطوره در شعر شمس لنگرودي

از ديرباز عده اي معتقد بودند كه اسطوره از ادبيات جدا نيست و اساطير هر منطقه تأثير زيادي بر ادبيات آن جا گذاشته است؛ يا شايد بهتر است بگوييم كه ادبيات، اساطير را خلق كرده اند و اساطير از دل متون ادبي خارج شده است. شاعران معاصر نيز نسبت به بهره مندي از اساطير در اشعارشان غافل نبوده اند و در اكثر اوقات از شخصيت هاي اساطيري به طور نمادين براي بيان اهداف خود استفاده كرده اند. از ميان اين شاعران، شمس لنگرودي نيز از افرادي است كه در شعر خود به اساطير و افسانه ها توجه داشته است. در اين پژوهش به شيوه ي توصيفي-تحليلي، كاركرد اسطوره در شعر شمس لنگرودي نشان داده شده است؛ هدف از اين پژوهش جمع آوري اسطوره هايي در شعر لنگرودي و مطابقت بعضي از آن ها با اساطير مسيحي؛ و نيز جمع آوري تعدادي از اسطوره هايي كه شمس لنگرودي آن ها را به صورت معكوس به كار گرفته و به شيوه اي بديع از آنها بهره برده است.