نقد و تحليل عناصر داستاني در شعر روايي «ظهر روز دهم» امين پور

در اين پژوهش، مهمترين عناصر داستان ازجمله پيرنگ (طرح)، شخصيت، ديدگاه، فضا و صحنه در منظومه روايي «ظهر روز دهم» امين پور بررسي شده است. اين شعر روايي داراي پيرنگي ساده و بر اساس زمان خطي روايي گسترش مي يابد و حوادث يكي پس از ديگري به صورت زنجير وار به وجود مي آيند و بعد از ذكر حادثه ها، روايت به وضعيت متعادل سامان يافته اي مي رسد و پايان مي يابد. شخصيت هاي اين منظومه ساده و اسطوره اي هستند و امين پور با توصيفات مستقيم و غير مستقيم (شيوه اي تركيبي) آنان را به خواننده معرفي مي كنند. همچنين اين منظومه از زواياي مختلفي چون داناي كل (راوي سوم شخص، شاعر)، منِ راوي (راوي اول شخص) و گفت و گو روايت مي شود و مكالمه، عنصر دروني متن روايي است. شاعر با توصيف شخصيت ها و محيط اطرافشان صحنه سازي مي كند و اين توصيفات فضايي كاملا طبيعي را براي خواننده ترسيم مي كنند كه زمان و مكان آنها كلي است. واژه هاي كليدي: قيصر امين پور، ظهر روز دهم، شعر روايي معاصر، عناصر داستان.