هم سويي تشبيه و استعاره با حكايت در مرزبان نامه

مرزبان نامة بازنگاشتة سعدالدين وراويني، متني سرشار از انواع صور خيال و زيبايي هاي بلاغي است. يكي از جنبه هاي درخور توجّه اين اثر كه در اين مقاله به آن پرداخته شده است، گونه اي از كاربرد تشبيه و استعاره در حكايت هاي مرزبان نامه است. در حكايت هاي متعددي از اثر مذكور، ديده مي شود كه تشبيه ها و استعاره ها كاملاً در خدمت فضا سازي داستان قرار گرفته اند. هدف از اين پژوهش، آن است كه هماهنگ و همسو بودن تشبيه و استعاره با حكايت را در مرزبان نامه نشان دهد. اين تحقيق به روش توصيفي- تحليلي انجام پذيرفته است. بررسي هاي انجام شده نشان مي دهد كه سعدالدين وراويني كاملاً آگاهانه، تشبيه و استعاره را در خدمت داستان به كار برده است و اين كاربرد خاص از يك سو بر زيبايي صور خيال به كار رفته در متن افزوده و از سوي ديگر، فضاسازي حكايت را تقويت كرده است. نويسنده، گاه از اين ويژگي در ابتداي حكايت براي ايجاد براعت استهلال استفاده كرده است. كليد واژه ها: مرزبان نامه، سعدالدين وراويني، تشبيه، استعاره، حكايت.