بررسي ساخت ارگتيو در گونه ريك زبان تالشي

زبان تالشي از زبان هاي شمال غربي است كه زبانشناسان آن را به سه گروه شمالي،مركزي و جنوبي تقسيم كرده اند. زبان تالشي به دليل اينكه يكي از زبان هاي بسيار قديمي مي باشد خيلي از ويژگي هاي زباني دوران باستان را به همراه دارد و جزو زبان هاي در خطر نابودي مي باشد،از اهميت فراواني براي مطالعات زباني برخوردار است. در اين مقاله ابتدا به توصيف نشانه هاي حالت در گونه ريك زبان تالشي پرداخته مي شود و سپس به تنوع ساخت ارگتيودر اين گونه زباني مي پردازيم. در ساخت ارگتيو عامل به حالت غير فاعلي و مفعول به حالت فاعلي ظاهر مي شود و در نوع كامل آن فعل از نظر شمار با مفعول،كه در حقيقت فاعل دستوري است مطابقت مي كند. روش گردآوري داده ها ميداني بوده و از طريق ضبط صداي گويشوران ريك به انجام رسيده است.