انواع گسست روايت در اشعار علي باباچاهي

علي باباچاهي يكي از شاعران مطرح معاصر است كه در اشعار روايي‌اش گاهي روايت دچار برش يا گسست مي‌شود. اين گسست‌هاي روايي كه از دورة دوم شاعري باباچاهي، يعني از مجموعه شعر «نم‌نمِ بارانم»، شروع شده است، تا آخرين شعرهاي منتشر شدة او نيز ادامه مي‌يابد. بروز گسست در روايت اين اشعار به معناي به هم خوردن نظمِ روايت خطي و استفاده از ديگر شگردهاي بيان روايت، از جمله جريان سيال ذهن، روايت تودرتو و دَوَراني، است. اين پژوهش با رويكرد روايت‌پژوهي به مطالعة شانزده مجموعه شعر اين شاعر، يعني از «نم‌نمِ بارانم» تا «آئورا و ديگران من»، مي‌پردازد، عوامل گسست روايي در اشعار او را مشخص مي‌كند و نشان مي‌دهد كه ده عامل مي‌تواند باعث بروز گسست در روايت شعر ‎شود. اين عوامل عبارت‌اند از: انفصال عاملي، انفصال مكاني، انفصال زماني، تغيير راوي، به هم خوردن نظم، حذف پاره‌اي از متن، ورود ناگهاني نقل قول يا گفت‌وگو، تغيير در روايت‌شنو، پيوست به روايت ديگر و فاصله‌گذاري.