اپيزودهاي هفتگانۀ هفت پيكر و روايات مشابه داستاني با ديگر منابع

بر اساس رويكرد بينامتنيت هيچ متني خودبسنده نيست و هر متن درآن‌واحد هم بينامتني از متون پيشين و هم بينامتني براي متون پسين خواهد بود. در اين مقاله سعي بر آن است تا به بررسي شباهت‌ها و تفاوت‌هاي محتوايي در حكايات هفت‌گنبد ميان هفت پيكر نظامي و متون ادبي ديگر بپردازيم. مي‌توان گفت كه نظامي گاه با تغيير شكل و با زبان و پردازشي هنري، همان محتوا را بازگو مي كند و در مواردي نيز دست به خلق فضايي تازه مي زند. تأثيرپذيري محتوايي و مضموني اثر نظامي از منابع پيش از خود كاملاً آشكار است گويي نمي‌توان پاياني براي رابطۀ يك متن با متون پيش از خود متصور بود. شباهتهايي ميان حكايات هفت‌گنبد با آثاري چون هزارويك‌شب، سياست‌نامه، حديقۀ سنايي، كيمياي سعادت، كليله‌ودمنه و ... وجود دارد كه البته باتوجه به انگاره هاي بينامتني لزوماً به معني تأثيرپذيري مستقيم نظامي از اين آثار نيست اما مي تواند بازنمايندۀ بخشي از زمينه ها و ساختارهاي مشترك ميان متون گذشته باشد.