اهميت مستند نگاري ميراث طبيعي و فرهنگي از ديدگاه معماري منظر

بر اساس مطالعات موجود معماري منظر مفهوم و فعاليتي است كه از ذات طبيعت و جنبه‌هاي متفاوت رابطه انسان با محيط طبيعي نشاءت مي‌گيرد. اين رشته- فعاليت درگذر زمان متأثر از نيازهاي مختلف انسان و درروند تكامل جامعه كه موجب شكل‌گيري جلوه‌هاي گوناگوني از نحوه مواجهه انسان با محيط طبيعي شده است و درنتيجه آن، ارزش‌ها، آثار و زمينه‌هاي بسيار ارزشمند و ماندگاري در تاريخ تمدن برجاي‌مانده است. اين‌همه كه مي‌تواند منبع بسيار ارزشمندي براي ثبت در اسناد و مستندات جوامع انساني باشد، از ديدگاه معماري منظر درخور توجه ويژه و پژوهش است؛ زيرا كه رشد روزافزون جمعيت، توسعه شهري-روستايي و هم‌زمان محدوديت منابع طبيعي در كنار فرسايش، تخريب و نابودي بسياري از ميراث ارزشمند تاريخي-فرهنگي، اهميت مستند نگاري آثار در اين حوزه به‌خصوص آثار طبيعي و فرهنگي را دوچندان ساخته است. هدف اين مقاله بررسي متون و ارائه نتايج مطالعه‌اي درزمينه تعريف‌ها و اهميت مستند نگاري در راستاي محافظت از ميراث طبيعي و فرهنگي است. مسئله اصلي نيز از ديدگاه معماري منظر بر بررسي چگونگي مديريت اطلاعات و اهميت آن در فرآيند مستند نگاري متمركز است. همچنين در اين زمينه نيز مطالعه و بررسي روش‌هاي مستند نگاري در مقياس محدودي از مطالعه تطبيقي و توصيف و تحليل تعدادي از پژوهش‌هاي موجود صورت مي‌پذيرد. يافته‌ها و نتايج كار مبين اين نكته است كه مستند نگاري در حوزه معماري منظر و ثبت اطلاعات آثار و ميراث محيط‌هاي طبيعي و مصنوع به‌روشني مي‌تواند تلاشي در جهت پيش‌گيري و كاهش خسارت‌ها و پيامدهاي احتمالي در ميراث فرهنگي جهان و به‌ويژه ايران باشد. بديهي است كه در اين هدف و براي تحقق مستندها و حافظه‌اي ماندگار درزمينه مطرح‌شده، همكاري و فعاليت مشترك تمامي حوزه‌هاي تخصصي الزامي است تا بتوان از كليه شيوه‌هاي كاربردي در مستند نگاري به‌خوبي‌بهره جست.