بررسي و مقايسه عوامل آمادگي جسماني وابسته به سلامت افراد شاغل در محيط آلوده و غير آلوده

آگاهي از وضعيت سلامت جسماني اقشار مختلف جامعه و اطلاع رساني به خود آنها جهت بهبود وضعيت جسماني شان از اهميت زيادي برخوردار است. بنابراين هدف تحقيق حاضر بررسي و مقايسه وضعيت آمادگي جسماني وابسته به سلامت افراد شاغل در محيط آلوده و غير آلوده بود. جامعه آماري تحقيق حاضر تمام مردان جوان شاغل در محيط آلوده و غير آلوده در اردبيل بودند كه 10 نفر از افراد شاغل در محيط آلوده (پمپ بنزين) به عنوان گروه تجربي و 10 نفر از افراد شاغل در مناطق دور از پمپ بنزين به عنوان گروه كنترل بصورت نمونه گيري داوطلبانه در تحقيق حاضر شركت كردند. ميانگين و انحراف استاندارد سن، قد و ورن افراد شاغل در محيط آلوده به ترتيب 41/3±25 سال، 61/6±169 سانتي متر و 89/5±68 كيلوگرم و در محيط غير آلوده به ترتيب 62/4±24 سال، 82/6±171 سانتي متر و 22/7±69 كيلوگرم بود. بعد از توضيح كامل مراحل تحقيق به آزمودني ها و گرفتن رضايت نامه از آنها حداكثر اكسيژن مصرفي با تست كوپر، ضربان قلب استراحت با نبض راديال و درصد چربي مدل جكسون پولاك سه نقطه اي با كاليپر اندازه گيري شدند. ميانگين و انحراف استاندارد براي آمار توصيفي و آزمون آماري تي مستقل براي مقايسه گروه ها مورد استفاده قرار گرفت. نتايج نشان داد كه ضربان قلب استراحت افراد شاغل در پمپ بنزين (7/4±88 ضربه در دقيقه) بطور معني داري بالاتر از گروه كنترل (56/4±81 ضربه در دقيقه) مي باشد (001/0=p). همچنين حداكثر اكسيژن مصرفي گروه تجربي (43/4±29 ميلي ليتر به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن در دقيقه) بطور معني داري كمتر از گروه كنترل (28/5±37 ميلي ليتر به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن در دقيقه ) بود (005/0=p) اما تفاوت معني داري بين درصد چربي دوگروه مشاهده نشد (512/0=p). اين نتايج نشان مي دهد كه افراد شاغل در پمپ بنزين از لحاظ آمادگي قلبي تنفسي در معرض خطر هستند و بايد با انجام فعاليت هاي ورزشي تا حدودي خطر مواجهه با محيط آلوده را كاهش دهند. همچنين بنظر مي رسد آلودگي تاثيري بر تركيب بدن ندارد.