نگاهي فشرده به قالب و محتواي شعر دهه شصت انقلاب اسلامي

در اين مقاله، بنيان هاي زباني شعر دهه ي شصت انقلاب اسلامي، معرفي مي شود. اين تلاش از سال ١٣٤١ با آغاز نهضت امام خميني و اعتراض هاي او به سياست هاي مستبدانه ي رژيم پهلوي، شروع مي شود. شاعران مسلمان و علاقه مند به فرهنگ اسلامي، و حتي شاعران روشنفكر غير مذهبي به دليل همراهي با زبانن توده مردم به گزينش و رواج اصطلاحات، تركيبات و كلمه هايي از فرهنگ ديني مردم آب مي خورندمي پردازند. انقلاب اسلامي سال ٥٧ فرا مي رسد و شاعران جوان نسل انقلاب، به اقتضاي ايمان، علاقه و دين مداري خود، شعري اخلاق گرا با مضامين اجتماعي، سياسي انقلابي، اما در هر حال ديني در ادامه شعر سنتي فارسي مي آفرينند.