بررسي ساختار داستان بازنويسي شده از مثنوي معنوي در كتاب قصه هاي خوب براي بچه هاي خوب براساس الگوي كنشگر گريماس

مثنوي معنوي از جمله ميراثهاي ارزشمند ادبيات كهن فارسي است كه با آموزه هاي گهرباري كه دارد مي تواند براي اقشار مختلف به ويژه كودكان و نوجوانان مورد استفاده قراربگيرد، اما با توجه به زبان و سبك و نوع گفتار مولانا يكي از شيوه هاي سود جستن از اين منبع گران بها براي كودكان و نوجوانان بازنويسي اين اثر است. در اين مقاله با توجه به اهميت ساختار داستان، يكي از داستان بازنويسي شده از سري داستان هاي مثنوي معنوي از كتاب قصه هاي خوب براي بچه هاي خوب اثر مهدي آذريزدي بر اساس ساختار روايي گريماس مورد تحليل و بررسي قرار گرفته و از ديدگاه مخاطب شناسي تحليل شده است. اين پژوهش نشان مي دهد كه آذريزدي با رعايت اصل ساختاري گريماس در بازنويسي ها، توانسته است ضمن ارائه ساختار مناسب از داستان‌هاي مثنوي در انتقال پيام به مخاطب نيز موفق عمل كند و در ترويج زبان و ادبيات كهن فارسي و ارتقا جايگاه آن در بين نوجوانان مخاطب خود گامي موفق بردارد.