اثر بازيهاي بومي- محلي بر رشد مهارتهاي حركتي كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي و كمبود توجه

هدف: اين مطالعه، جهت بررسي اثر بازي­هاي بومي- محلي بر رشد مهارت­هاي حركتي كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي و كمبود توجه بود. روش شناسي: بدين منظور 34 كودك مبتلا به اختلال بيش فعالي و كمبود توجه (01/1±9/8 سال) انتخاب و بر اساس نتايج پيش آزمون به دو گروه مساوي كنترل و تجربي تقسيم شدند. ابزار اندازه­گيري مجموعه­ي آزمون تبحر حركتي برونينكس- اوزرتسكي بود. گروه تجربي به مدت 8 هفته (هر هفته سه جلسه 45 دقيقه­اي) بازي­هاي بومي-محلي را انجام دادند. با استفاده از آزمون K-S نرمال بودن توزيع داده­ها بررسي شد و از آزمو­ن­هاي تحليل واريانس مركب با اندازه گيري مكرر، تي مستقل و تي وابسته در سطح 05/0 استفاده شد. يافته ها: نتايج اثر گروه، اثر زمان و اثر تعاملي گروه در زمان را معنادار نشان داد (05/0 p). نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه مي­توان ادعا كرد كه بازي­هاي بومي-محلي مي­تواند باعث بهبود مهارت­هاي حركتي در كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي و كمبود توجه شود.