تعامل حقوق بين الملل محيط زيست و حاكميت ملي دولت‌ها

حقوق بين الملل محيط زيست به عنوان يكي از شاخه هاي حقوق بين الملل محسوب مي شود كه براي توسعه و تدوين آن، از الگوي توسعه و تدوين ساير شاخه هاي حقوق بين الملل (مانند حقوق بين الملل فضايي) كه همان حركت از حقوق توصيه اي و نرم به سمت حقوق موضوعه و سخت، استفاده شد. اما برخلاف ساير شاخه هاي حقوق بين الملل، نهاد حاكميت با گذشت زمان به عنوان يك مانع اساسي و نفوذ ناپذير بر سر راه توسعه و تدوين حقوق بين الملل محيط زيست عمل كرد. سازوكارهاي مختلف حقوق بين الملل براي تعديل مفهوم حاكميت، به واسطه استفاده اقتصادي كلان دولت‌ها از محيط زيست، كاملاً ناكارآمد عمل كردند و به ناچار تلاش‌هايي براي تعديل حاكميت از درون آغاز شد. برخي از اين تلاش‌ها توانست با برنامه‌ريزي دقيق بعد داخلي حاكميت ملي دولت‌ها را تحت تأثير قرار داده و با استفاده از همين نظام حقوق بين الملل محيط زيست ناكارآمد، مانعِ حاكميت ملي را در عين رعايت اصول و مقررات حقوق بين الملل، برطرف كند.