مقايسه سرسختي روان‌شناختي، سبك هاي مقابله اي و تاب آوري در دانش آموزان شاهد و عادي

هدف پژوهش حاضر مقايسه سرسختي روان‌شناختي، راهبردهاي مقابله اي و تاب آوري در دانش آموزان شاهد و عادي بود. پژوهش توصيفي از نوع علي- مقايسه اي بود. شركت‌كنندگان تعداد 250 دانش آموز شاهد و 250 نفر دانش آموز غير شاهد بودند كه به روش نمونه گيري خوشه اي از ميان دانش آموزان شاهد و غير شاهد مدارس متوسطه شهر تبريز در سال تحصيلي 92-1391 انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه سرسختي روان‌شناختي كوباسا، راهبردهاي مقابله اي لازاروس و فولكمن و تاب-آوري كانر و ديويسون استفاده شد. نتايج به‌دست‌آمده از روش آماري تحليل واريانس چند متغيري نشان داد كه بين دانش آموزان شاهد و عادي در متغيرهاي سرسختي روان‌شناختي، راهبردهاي مقابله اي و تاب آوري تفاوت معناداري وجود داشت. بر اساس يافته ها دانش آموزان شاهد در متغيرهاي راهبرد مقابله اي هيجان مدار و اجتنابي از ميانگين بالاتري و در متغير سرسختي روان‌شناختي، راهبرد مقابله اي مسئله مدار و تاب آوري از ميانگين پايين تري برخوردار بودند؛ بنابراين يافته هاي پژوهشي حاضر مي تواند براي نهادهاي مسئول فرزندان شاهد (بنياد شهيد و امور ايثارگران) اطلاعات موثقي به دست دهد تا بتوانند كارايي و اثربخشي خدمات خويش را ارزيابي كنند و در تداوم يا اصلاح روندهاي موجود تصميم‌گيري كنند.