بررسي تاثير استفاده از پلي‏ اتيلن با جرم مولكولي بسيار بالا بر خرابي خستگي مخلوط‏ هاي آسفالتي گرم

Investigating the effect of high molecular weight polyethylene on the fatigue cracking of hot asphalt mixtures

سيستم مديريت روسازي در راستاي كاهش هزينه‏هاي تعمير و نگهداري، نگاه ويژه‌اي به كاهش خرابي‌هاي روسازي و افزايش طول عمر روسازي دارد. يكي از خرابي‌هاي زودرس در روسازي‌هاي آسفالتي، خرابي ناشي از تكرار بارگذاري در دماهاي مياني رو به سرد مي‏باشد كه باعث شكل‏گيري ترك‏هاي خستگي در سطح روسازي مي‏شود. يكي از پارامترهاي موثر در رخداد ترك‌هاي خستگي، خصوصيات قير مي‏باشد كه براي كنترل آن بايد از قير و يا افزودني مناسب استفاده نمود. در اين پژوهش سعي شده است تا تاثير استفاده از افزودني پليمري به نام پلي‏اتيلن با جرم مولكولي بسيار بالا (UHMWPE) بر پتانسيل خستگي مخلوط‏هاي آسفالتي مورد بررسي قرار گيرد. براي تعيين درصد قير بهينه از روش طرح اختلاط مارشال و براي تعيين عمر خستگي مخلوط‏هاي آسفالتي از روش مقاومت كششي غيرمستقيم استفاده شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي‏دهد كه استفاده از افزودني‏هاي پليمري باعث افزايش عمر خستگي مخلوط‏هاي آسفالتي شده و عمر خستگي نمونه‏هاي ساخته‏شده با سنگدانه‏هاي گرانيتي نسبت به سنگ‏آهك بيشتر بوده است. همچنين افزايش دما و سطح تنش نيز باعث كاهش عمر خستگي شده كه اين كاهش در نمونه‏هاي اصلاح‏شده با مواد پليمري بسيار كمتر از نمونه‏هاي كنترل بوده است.