بررسي ضوابط و استانداردهاي كشورهاي مختلف در خصوص استفاده از ريل محافظ به‌ منظور كنترل خروج از خط قطار

خروج از خط قطار در محل سازه هاي مهم و استراتژيك ازجمله پل ها و سوزن ها يكي از مسائل مهم و قابل توجه مي‌باشد كه مي‌تواند خسارات مالي و جاني جبران ناپذيري را به‌وجود آورد، اقدامات مختلفي ازجمله كاهش سرعت سير قطار، افزايش شعاع قوس عبوري، استفاده از قطارهاي كج شونده ، طراحي بهينه مسير و.... براي كاهش احتمال وقوع اين حادثه انجام شده است، استفاده از سيستم ريل محافظ (GRS)[1] يكي از روش‌هايي است كه استانداردها و آيين نامه هاي بين المللي به منظور كاهش احتمال خروج از خط وسايل نقليه ريلي پيشنهاد داده و ضوابطي را براي طراحي آن‌ها ارائه كرده اند. دراين مطالعه، مطالعات و استانداردها و گزارش هاي موجود درخصوص استفاده از سيستم ريل محافظ مورد بررسي و مقايسه قرار گرفته و مهم ترين نتايج آنها نيز مورد بررسي قرار داده شده است. دراين گزارشات و استانداردها، پارامترهاي مهم در طراحي سيستم ريل محافظ به‌صورت: عرض لبه حركتي و ارتفاع نصب به عنوان عوامل موثر در سيستم ريل محافظ معرفي شده اند.   [1] Guard Rail System