تاثير افزودني ژلاتين بر مورفولوژي و ميكروساختار نانوپودرهاي هيدروكسي آپاتيت سنتز شده به روش هم رسوبي

با توجه به ساختار متخلخل استخوان طبيعي، با طراحي مواد كامپوزيتي پليمر–سراميك مي توان داربستي ايده آل براي مهندسي بافت استخوان به منظور بهبود خواص فيزيكي و مكانيكي به دست آورد. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير بكارگيري ژلاتين به عنوان يك پيش ماده پليمري حين سنتز بر روي خواص فيزيكي، ساختار و مورفولوژي نهايي نانو پودر سنتز شده هيدروكسي آپاتيت (HAP) مي باشد. نانو پودر هيدروكسي آپاتيت به روش هم رسوبي و با مواد اوليه نيترات كلسيم (Ca(NO3 -)2.4H2O) و دي آمونيوم هيدروژن فسفات ((NH4)2HPO4) به عنوان منابع كلسيم و فسفات و نيز محلول آمونياك براي كنترل pH توليد شد. نمونه ها يكي بدون افزودني ژلاتين و ديگري با افزودني 2% وزني ژلاتين تهيه شدند. تحولات فازي، مورفولوژي، اندازه ذرات پودرهاي حاصله از دو روش، با استفاده از آناليز پراش اشعه X (XRD)، ميكروسكوپ الكتروني گسيل ميداني (FESEM) و آناليز سطح ويژه به روش (BET) مورد مطالعه و مقايسه قرار گرفت. نتايج حاكي از تاثير ژلاتين در كاهش اندازه ذرات از nm10 به nm6 و اندازه تخلخل از nm45 به nm34 پودر سنتز شده است. در تمامي نمونه ها فاز HAP بصورت خالص و بدون حضور ساير فازهاي كلسيمي يا فسفاتي تشكيل شد و فاز HAP سنتز شده داراي پايداري حرارتي نسبي بالاي بود.