ارزيابي و انتخاب تأمين‌كننده زنجيره تأمين با مدل‌هاي ISM و تاپسيس فازي (مطالعه موردي شركت هپكو)

در طي سال‌هاي اخير سازمان‌ها دريافته‌اند كه حضور قدرتمند در بازارهاي جهاني نيازمند يك مزيت رقابتي ويژه در برون سپاري فعاليتهاي آنها است تا منجر به حفظ شايستگي سازمان ‌شود. ارزيابي و رتبه‌بندي شاخص‌ها و انتخاب تأمين‌كننده از كليدي‌ترين فعاليت‌ها در جريان برون‌سپاري است كه دربرگيرنده شاخص‌هاي اصلي، فرعي و گزينه ها است. هدف از اين تحقيق، طراحي مدلي تلفيقي از الگوي ساختار تفسيري و تصميم‌گيري چند معياره فازي جهت سطح‌بندي و ارزيابي شاخص‌هاي مؤثر بر انتخاب و رتبه‌بندي تأمين‌كنندگان قطعات ريخته‌گري شركت هپكو است. در اين تحقيق با استفاده از پرسشنامه مدل ساختار تفسيري شاخص‌هاي سنجش تأمين‌كنندگان جهت سطح‌بندي، شناسايي و تهيه شدند. نتايج نشان داد كه شاخص قيمت و ميزان محموله بازگشتي در سطح اول خروجي اين مدل و با نيروي پيش برندگي بسيار مناسب قرار دارند. با استفاده از ماتريس مقايسات زوجي در روش سلسله‌مراتبي فازي به وزن دهي و رتبه‌بندي شاخص‌ها پرداخته شد. نتايج نشان داد وزن و رتبه شاخص قيمت و رضايت مشتري نسبت به ساير شاخص‌ها از اولويت بالاتري برخوردار است. وزن‌هاي به‌دست‌آمده از مرحله قبل به‌عنوان ورودي روش تاپسيس فازي و جهت رتبه‌بندي پنج تأمين‌كننده (صنايع ريخته‌گري وليعصر شيراز، صنايع ريخته‌گري ابتكار اصفهان، شركت ريخته‌گري فولاد طبرستان، شركت فولاد سپاهان و صنايع ريخته‌گري بهمن) مورداستفاده قرار گرفتند. نتايج بيانگر برتري شركت ريخته‌گري فولاد طبرستان نسبت به ساير شركت‌ها جهت تأمين نيازها و خدمات دائمي شركت هپكو است. نتايج حاصل از روش سلسله مراتبي فازي و ساختار تفسيري نشان مي‌دهد شاخص‌هايي كه از نيروي پيش برندگي بيشتر و وابستگي كمتري برخوردارند، در مدل سلسله مراتبي فازي از مقدار وزن بيشتري برخوردارند، لذا تأمين‌كنندگان بايد بر متغيرهاي سطوح اول ساختار تفسيري تمركز بيشتري نمايند.