رابطه سبك هاي رهبري با جو سازماني و شايسته سالاري مديران دانشگاه شهيد بهشتي در سال 1398

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه سبك هاي رهبري با جو سازماني و شايسته سالاري مديران دانشگاه شهيد بهشتي انجام شد. روش پژوهش توصيفي همبستگي و جامعه آماري شامل كليه كاركنان دانشگاه شهيد بهشتي در سال 1397 مي باشد كه تعداد آن ها 997 نفر هستند. حجم نمونه براساس جدول مورگان 275 نفر براورد و به روش تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. افراد نمونه، سه پرسشنامه جو سازماني هالپين و كرافت ، سبك رهبري ساعتچي و همكاران و شايسته سالاري مصلحي را تكميل كردند. براي تجزيه و تحليل داده ها از تحليل رگرسيون چندگانه و آزمون t تك گروهي استفاده شد. يافته ها نشان داد، بين سبك هاي رهبري تلفيقي و آمرانه با شايسته سالاري همبستگي مثبت معني دار وجود دارد. بين سبك رهبري آزادمنشانه با جو سازماني همبستگي مثبت معني دار وجود دارد. همچنين وضعيت ميانگين نمره سبك هاي رهبري و شايسته سالاري بطور معني داري پايين تر از ميانگين نظري بود اما وضعيت جو سازماني به طور معني داري بالاتر از ميانگين نظري بود. به عبارت ديگر شايسته سالاري در وضعيت نامطلوبي نسبت به ميانگين جامعه قرار داشت، اما جو سازماني در دانشگاه در وضعيت مطلوبي قرار دارد.