بررسي تاثير كارگاه خلاقيت، نوآوري بر عملكرد كتابخانه دانشگاهي (نمونه موردي: دانشگاه تهران)

پژوهش پيش رو به دنبال تعريف جديدي از فضاي كتابخانه به عنوان يك پتانسيل براي پرورش خلاقيت و نوآوري مي¬باشد. مولفه¬هايي از قبيل نوع فعاليت، نوع فضا و تنوع كاركردي در يكپارچگي و بازدهي بالا در كتابخانه موثر هستند. مساله اين پژوهش ناظر بر اين موضوع مي¬باشد كه رويكرد جديد در تعريف فضاي كتابخانه مي¬تواند علاوه بر بهبود عملكرد آن، به بروز خلاقيت و نوآوري در دانشجويان منجر شود. در اين مقاله با تدوين مدل نظري تاثير كارگاه خلاقيت و نوآوري در بهبود عملكرد كتابخانه، الگوهاي كلي طراحي فضاي كتابخانه بررسي مي¬شود. روش تحقيق شامل مطالعه توصيفي و پيمايشي است. كه در مرحله اول با تدوين معيارهاي مستخرج از ديدگاه نظريه پردازان در رابطه با فضاهاي خلاق چارچوب نظري پژوهش تهيه شده، و در قسمت دوم با تهيه پرسشنامه و برداشت¬هاي ميداني و تجزيه و تحليل داده¬ها نسبت به آزمون چارچوب نظري اقدام شده است. تحليل داده¬هاي بدست آمده نشان مي¬دهد، كارگاه¬هاي خلاقيت و نوآوري مي¬تواند محيطي يكپارچه و بي نظير در كتابخانه دانشگاهي بوجود آورد و باعث ايجاد خدمات بهتر به دانشجويان مي¬شود.