مديريت بهينه بحران با بكارگيري داده هاي مكاني مردم گستر در بستر زيرساخت داده هاي مكاني

تغييرات مداوم دنياي اطراف و به¬تبع آن در هر كاربردي نياز به داده مكاني بهنگام شده در سيستم¬هاي توسعه يافته از ملزومات زندگي رو به رشد كنوني مي¬باشد. بنابراين، نياز به توليد و جمع¬آوري داده¬هاي مكاني بيشتر و بهنگام با روشهاي نوين از مباحث مطرح در علوم داده¬هاي مكاني مي-باشد. از طرفي، سامانه زيرساخت هاي داده هاي مكاني(SDI ) بعنوان يكي از ابزارهاي پركاربرد در امور مختلف اجرايي و تصميم¬سازي همچون مديريت بحران، مديريت محيط زيست، طرح¬هاي توسعه منطقه¬اي و شهري، طرح¬هاي كلان زيرساختي كشوري و غيره در راستاي رسيدن به توسعه پايدار جامعه استفاده مي¬شود. بكارگيري هر سيستم اطلاعاتي مكاني (GIS ) با هر هدف¬گذاري نيازمند داشتن داده¬هاي اوليه بعنوان ورودي¬هاي سيستم و سوخت موتور سيستم مي¬باشد. بنابراين تلفيق SDI و GIS، با هدف جمع¬آوري و به كارگيري اطلاعات مكاني منطقه، منجر به ايجاد هماهنگي بين اعضاي ستاد و قسمتهاي مختلف مرتبط با بحران و همچنين افزايش سرعت عمل و اخذ تصميم¬هاي مفيد در كمترين زمان مي¬گردد. با اين وجود، در رخداد حوادث غير مترقبه، بدليل موارد پيش بيني نشده و وسعت فاجعه ممكن است داده هاي موجود در مركز هماهنگي داده هاي مكاني، كفايت بررسي و تحليل ابعاد حادثه و راه كارهاي تصميم گيري و امدادرساني را نداشته و نياز به داده هايي فراتر از داده هاي موجود در مخازن كاتالوگ سرويسها و Map server ها باشد. از اينرو، با بكارگيري رويكردهاي جمع سپاري توليد داده هاي مكاني كه اصطلاحا داده هاي مكاني داوطلبانه (VGI ) ناميده ميشوند، ميتوان به حجم بيشتري از داده ها و با كيفيت بروزتر در زمان حوادث دست يافت. در اين تحقيق با استفاده از فن آوري توليد داده مكاني به روش VGI در بستر SDI و كنار هم قرار دادن تمامي داده ها از پايگاه داده هاي مكاني توزيع يافته و رويهم گذاري آنها، منابع لازم جهت مديريت بهينه بحران فراهم ميشود.