تأثير استفاده از فناوري واقعيت مجازي بر يادگيري دانش‌آموزان متوسطه اول در درس علوم تجربي

پژوهش حاضر باهدف بررسي تأثير استفاده از فناوري واقعيت مجازي بر يادگيري دانش‌آموزان متوسطه اول در درس علوم تجربي انجام شده است. جامعه ي آماري تحقيق شامل كليه دانش‌آموزان دختر پايه نهم مقطع متوسطه يك شهرستان ساري است كه در سال تحصيلي 97-1396 مشغول به تحصيل بودند كه به صورت هدفمند 30 نفر انتخاب شده و دو گروه 15 نفره قرار گرفتند. روش تحقيق، روش شبه آزمايش از نوع طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل است. پس از اجراي پيش‌آزمون‌ يادگيري گروه آزمايش با استفاده از فناوري واقعيت مجازي تحت آموزش قرار گرفتند و گروه كنترل به روش سنتي و بدون استفاده از واقعيت مجازي آموزش ديدند. پس از اجراي دوره براي اندازه‌گيري يادگيري از پس‌آزمون (آزمون يادگيري) استفاده شد. روايي آزمون محقق ساخته توسط چند تن از دبيران علوم تجربي مدارس مختلف مورد تأييد قرار گرفت و پايايي آن نيز در اين پژوهش با روش آلفاي كرونباخ 86/0 به دست آمد. جهت تحليل داده‌ها از آزمون تحليل كوواريانس استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه استفاده از واقعيت مجازي بر يادگيري دانش‌آموزان پايه نهم متوسطه اول مؤثر است و مي‌توان از آن به‌عنوان ابزاري مؤثر در آموزش و يادگيري استفاده كرد.