مدل مفهومي فرسودگي شغلي با خود تنظيمي و ميانجي گري اهمال كاري شغلي

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي مدل مفهومي فرسودگي شغلي با خود تنظيمي و ميانجي گري اهمال كاري شغلي است. اين پژوهش از نوع توصيفي – همبستگي و روش تحليل از نوع مدل يابي معادلات ساختاري است. جامعه آماري اين پژوهش را كليه مديران دوره ابتدايي شهر مشهد منطقه تبادكان به تعداد 350 در سال 97-1396 تشكيل دادند، نمونه گيري به روش نمونه گيري تصادفي ساده انجام شد و حجم نمونه تعداد 240 نفر تعيين گرديد. در اين پژوهش از سه پرسشنامه اهمال‌كاري تاكمن، پرسشنامه فرسودگي شغلي مسلش و پرسشنامه خود تنظيمي ميلر و براون استفاده شد. يافته هاي تحقيق نشان داد فرسودگي شغلي با خودتنظيمي داراي رابطه معكوس و معنادار و با اهمال كاري داراي رابطه مثبت و معنادار مي باشد و نقش ميانجي گري اهمال كاري شغلي نيز بر اساس يافته ها پذيرفته شده است.