بررسي كاربرد شيوه هاي نوين تدريس و تاثير آن بر آموزش و يادگيري دانش آموزان مقطع ابتدايي شهرستان شيروان

اين پژوهش با هدف بررسي ميزان كاربردي بودن شيوه هاي نوين ياددهي يادگيري در كلاس توسط آموزگاران ابتدايي شهرستان شيروان انجام شده است. جامعه ي آماري شامل معلمان مدارس ابتدايي شهرستان شيروان در سال تحصيلي 97-1396 مي باشد. كه شامل785نفر كه 298 نفر آقا و 487 نفر خانم هستند كه در فرمول كوكران حجم نمونه آنها 258 نفر بوده كه به نسبت خانم و آقا در بين آنها به صورت تصادفي پرسش نامه توزيع شد.روش گرد آوري اطلاعات بصورت مطالعات كتابخانه اي ،مصاحبه خصوصي و پرسشنامه محقق ساخته بود كه بر مبناي اهداف و سوالات پژوهش تنظيم گرديد.براي به دست آوردن روايي پرسشنامه،به پنج نفر از اساتيد درس روش هاي نوين ياددهي يادگيري مراجعه شد و پايايي آن با استفاده از ضريب الفاي كرونباخ 925/ 0 به دست آمد.براي تجزيه و تحليل اطلاعات از آمار توصيفي(ميانه، ميانگين، واريانس،انحراف معيار) وآمار استنباطي(آزمون t تك متغيره،آزمون خي دو) استفاده شده. نتايج به دست آمده از تحليل داده ها نشان داد آموزگاران در جهت تعيين اهداف، انتخاب روش هاي تدريس، به كارگيري مهارت هاي تدريس ، مواد آموزشي ،تعيين روش هاي ارزشيابي توليد محتوا شيوه هاي نوين ياددهي يادگيري استفاده مي كنند.پس توليد محتوا در كلاس درس داراي كاربرد است.