تأثير بازاريابي سبز بر مديريت زنجيره تأمين سبز در بازارهاي صنعتي ايران

بازاريابي سبز و زنجيره تامين سبز توجه دانشگاهيان و كارورزان را در دهه هاي اخير بخود جلب كرده است. با اين وجود، هيچ چارچوب جامعي در مورد نحوه ايجاد برند هاي صنعتي سبز و برندهاي صنفي صنعتي توسعه داده نشده است. لذا هدف از تحقيق حاضر تعيين تأثير بازاريابي سبز بر مديريت زنجيره تأمين سبز در بازارهاي صنعتي ايران مي‌باشد. تحقيق حاضر از لحاظ روش تحقيق توصيفي پيمايشي و از لحاظ هدف از نوع كاربردي است. جامعه آماري، شركت­هاي صنعتي شهر تهران مي­باشد از روش نمونه­گيري تصادفي ساده استفاده شده است. حجم نمونه نيز با استفاده از فرمول كوكران 160 نفر مشخص گرديده است. به منظور جمع آوري داده­ها از پرسشنامه استاندارد استفاده شده است.پرسشنامه استاندارد براساس مدل كوانگ و كيم(2013) داراي15 گويه استفاده شده كه در تحقيقات قبلي نيز استفاده شده و داراي روايي مي‌باشند، پايايي آن­ها‌ نيز با كمك ضريب آلفاي كرونباخ اندازه‌گيري شده است. پرسشنامه­هاي فوق داراي طيف پنج گزينه­اي مقياس ليكرت هستند. داده­هاي گردآوري شده از طريق پرسشنامه، وارد سيستم نرم افزار 19spss گرديد. براي تحليل استنباطي متغيرها به منظور تجزيه و تحليل آماري داده­ها از آزمون­هاي مختلف آماري شامل آزمون كلموگروف اسميرنوف و رگرسيون خطي و ضريب همبستگي استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد، فرضيه اصلي يعني بازاريابي سبز بر مديريت زنجيره تأمين سبز تأثير معناداري دارد . همچنين ابعاد بازاريابي سبز (محصول سبز، توزيع سبز، ترفيع سبز، قيمت سبز بر مديريت زنجيره تأمين سبز تأثير معناداري دارند.