رابطه طراحي معماري مراكز درماني بر استرس مراجع كنندگان كودك شهر تهران

محيط معماري به عنوان بستر فعاليت‌هاي انسان تأثيرات عميقي را بر سلامت روان او مي‌گذارد. استرس در انسان به عنوان يكي از شاخصه‌هاي سلامت روان مي‌تواند با طراحي درست اين بستر كاهش يابد. يكي از محيط‌هاي معماري كه پر استرس مي‌باشد مراكز درماني است. استرس موجود در مراكز درماني از جمله بيمارستان با اثرات منفي‌ كه در پي دارد بهبودي بيماران را به تأخير مي اندازد. يكي از گروه‌هايي از بيماران كه در اين مورد آسيب پذيرترند كودكانند. هدف از اين تحقيق رابطه طراحي معماري مراكز درماني بر استرس مراجع كنندگان كودك شهر تهران است. روش تحقيق اين مقاله با رويكرد توصيفي مي‌باشد و اطلاعات به روش مطالعات كتابخانه‌اي و مشاهدات نمونه‌ي موردي جمع‌آوري شده است . نمونه‌ي مورد بررسي «بيمارستان فوق تخصص محك كودكان تهران» بوده و جامعه‌ي آماري شامل 25 كودك بيمار 6 تا 14 ساله‌ي بستري و 25 تن از والدين آن‌ها مي‌باشد. براي جمع‌آوري اطلاعات از والدين با آن‌ها مصاحبه‌‌هايي به عمل آمد و جمع‌آوري اطلاعات از كودكان از طريق مشاهده و مصاحبه با كودك درباره‌ي محيط بيمارستان و اتاق بستري انجام شد. پس از بررسي مشاهدات، نتايجي مبني بر اين‌كه طراحي داخلي مي‌تواند تأثير بسياري بر كاهش استرس كودكان بيمار بگذارد به دست آمده و راهكارهاي معمارانه‌اي براي اين موضوع ارائه شده است.