تاثيرمعماري اسلامي بر پيشگيري از جرم

معماري يكي از مولفه هاي فرهنگ است . معماري ظرف انسان هاست و هنري است كه نظم وترتيب را با به كارگيري اصول هندسي و زيبايي شناختي ازميان آشفتگي به وجود مي آورد. معماري پلي است ميان نيازهاي مادي و معنوي انسان ها و هنر طراحي، ساخت، ارائه و نگه داري، ترميم و بازسازي فضاهاي زيستي مورد نياز انسان ها مي باشد. گسترش پديده شهرنشيني، دگرگوني محيط انساني و توجه خاص به عوامل اجتماعي و اقتصادي نياز به امنيت را در جامعه ي كنوني بيش از پيش مهم مي سازد. يكي از ابعاد ايجاد امنيت و پيشگيري از جرائم توجه به معماري و شهرسازي است. معماري و شهرسازي نقش موثري بر ميزان وقوع جرائم عليه اشخاص، اموال و مالكيت افراد و آسايش عمومي دارد. معماري به شكل اصولي و كارآمد مي تواند با بالا بردن خطر ارتكاب جرم براي مرتكب و مجبور كردن وي جهت افزايش تلاش براي ارتكاب جرم و افزايش هزينه ي ارتكاب جرم در كاهش وقوع آن موثر باشد. يكي از عوامل موثر در وقوع جرم محيط زندگي است و بررسي موضوعاتي همچون نحوه ي معماري و چگونگي شهرسازي با اصول اسلامي مبين تاثير گذاري محيط بر بزهكاري است. مهم ترين جنبه ها و اصول معماري اسلامي كه ارتباط تنگاتنگي با جرم دارند را مي توان به نيارش، محرميت و درون گرايي، مصالح ساختماني، رنگ ها، كاربري هاي مفيد در اين معماري، ايجاد وحدت رويه، نظارت، پيش فضاها و مركزيت داشتن ساختمان هاي مذهبي در سطح شهر دانست.