مؤسسات خيريه سياست پژوهي

ناكامي دولت‌ها در تحقق اهداف محروميت‌زدايي به خاطر محدوديت‌هاي بودجه‌اي و عدم خلاقيت لازم و عدم تمايل بخش خصوصي در تعقيب مسائل اجتماعي به دليل ماهيت انتفاعي و انگيزه سودگرايانه حاكم بر فضاي بازار، مي‌طلبد كه از ظرفيت مشاركت‌هاي مدني و اجتماعي براي جبران اين ناكارآمدي و شكست بازار در پيگيري اهداف توسعه اجتماعي استفاده گردد. جوامع جهاني با بحران غذايي، بحران زيست‌محيطي، بحران بهداشت و بحران مستمر اقتصادي و اجتماعي مواجه مي‌باشند. چاره اصلي جهت حل اساسي اين معضلات و توسعه پايدار، بهره‌مندي از سياست پژوهي است. سياست پژوهي عمومي مجموعه‌اي از قوانين، مقررات و اقدامات را شامل مي‌شود كه تغيير نظم اجتماعي از وضعيت موجود به وضعيت مطلوب را مدنظر دارد و بر سه هدف عمده متمركز است: كاهش نابرابري‌ها، افزايش سطح رفاه و كيفيت زندگي و بهبود مؤلفه‌هاي شهروندي. امور خيريه به‌عنوان اقدام داوطلبانه در جهت نفع اجتماع، ظرفيت بسيار مناسبي براي شناسايي مشكلات عمومي و بالفعل كردن پتانسيل‌هاي بالقوه براي پرداختن به آن‌ها در جهت رفع و يا تقليلشان است. لذا بهره‌مندي از خيريه و وقف در راستاي سياست پژوهي مي‌تواند منجر به ايجاد مؤسسات خيريه سياست پژوهي گردد. مؤسسات خيريه سياست پژوهي براي كاهش معضلات اجتماعي چون فقر، بي‌سوادي و بحران‌هاي زيست‌محيطي و ... با انجام مطالعات بين‌رشته‌اي و با به‌كارگيري كارشناسان متخصص به ارائه طرح‌ها و پژوهش‌هاي سياستي مي‌پردازند.