انسان شناسي و انتخاب خير در بستر ثنويت مزدايي و تأثير آن در پايان نيك جهان

دين زرتشت در راستاي مواجهه‌اي مطلوب با امور عالم به ثنويت يا دوگانه‌گرايي معتقد است. در باور معتقدان به اين دين كه در واقع نمي‌توان ايشان را دوگانه‌پرست خواند، امور خير عالم به مبدأ خير، اهورامزدا، مرتبط است و هر آنچه شر و تاريكي و رنج در عالم به مبدأ شر، اهريمن ، برمي‌گردد. بنابراين در اصول اعتقادي دين مزدايي ما با وجود دو توأمان خلاق در امر آفرينش مواجهيم كه اين دو همزاد مقوم و حاكم بر جهان هستند و مخلوقات همگي از آميختگي و تركيب اين دو حاصل مي‌شوند. اين دوگانگي كه از ابتدا به‌واسطه‌ي انتخاب دو نيروي ابتدايي حاصل مي‌شود الگوي رفتاري ايجاد مي‌كند كه لاجرم زندگي ، كردار، انتخاب‌ها ،داد و دهش و فرجام انسان را هم به‌عنوان جانشين و سرباز اهورامزدا در جهاني كه صحنه‌ي نبرد است، تحت تأثير قرار مي‌دهد. اين مقاله با روشي مروري-تحليلي روند اين ثنويت را دين مزدايي و تأثيرش را بر مسئوليت انسان مورد بررسي قرار مي‌دهد.