شناسايي مولفه هاي فرهنگي، اجتماعي و اخلاقي كارآفريني پايدار روستايي

اين مقاله بخشي از تحقيقي جامع در حوزه شاخص هاي كارآفريني پايدار است كه به شيوه كيفي انجام شده و در آن به شناسايي و ارزيابي شاخص هاي كارآفريني پايدار در كسب و كارهاي روستايي كشور پرداخته شده است. هدف مقاله حاضر، معرفي و تبيين مولفه هاي فرهنگي، اجتماعي و اخلاقي كارآفريني پايدار با تأكيدي بر كسب و كارهاي روستايي است. اين مطالعه با بهره گيري از رويكرد دلفي فازي انجام شده است. جامعه آماري تحقيق جمعي از خبرگان و صاحب‌نظران حوزه‌هاي علوم اجتماعي، توسعه ‌پايدار و كارآفريني روستايي بودند كه نمونه‌گيري از بين آن‌ها به صورت هدفمند انجام شد. نتايج حاصل از سه مرحله دلفي فازي، 45 شاخص براي ابعاد اجتماعي، فرهنگي و اخلاقي كارآفريني پايدار در مناطق روستايي معرفي نمود كه با در نظر گرفتن مقدار آستانه، 31 شاخص از ديدگاه خبرگان، مورد تأييد قرار گرفت. در بعد اجتماعي- فرهنگي، كمك به تقويت اعتماد اجتماعي، روحيه كار گروهي و حس همدلي و نوع‌دوستي اجتماعي در بين مردم محلي از ديدگاه صاحب‌نظران داراي اهميت بالاتري مي باشند. در بعد اخلاقي مولفه هايي نظير اخلاق‌مداري در استفاده از منابع زيستي، پايبندي به اصول اخلاقي و صداقت در فرايند بازاريابي، رقابت، تبليغات و فروش و نيز رعايت معيارهاي اخلاقي در جذب، آموزش و مديريت منابع انساني داراي اهميت بالاتري مي‌باشند. به طور كلي نتايج به دست آمده، اهميت تعيين شاخص‌هاي پايداري براي كارآفريني، لزوم توجه مديران و سياستمداران به اين بخش و نيز كسب توجه بيشتر به ابعاد كارآفريني پايدار از سوي كسب‌وكارهاي روستايي را مورد تأكيد قرار مي‌دهد.