تاثير باكتري مقاوم به پاراكوات بر طول عمر گياه گوجه فرنگي و برخي خصوصيات رويشي گياه ذرت

كاربرد آفت‌كش‌ها مي‌تواند تهديدي جدي براي سلامت انسان و محيط باشد و اين آگاهي باعث شده تا اثرات جانبي سموم بر روي موجودات غير هدف مورد توجه متخصصان محيط‌زيست قرار گيرد. اين پژوهش با هدف جداسازي و غربالگري باكتري‌هاي خاكزي متحمل به غلظت‌هاي بالاي سم پاراكوات و تأثير آن‌ها بر طول عمر گياه گوجه‌فرنگي و خصوصيات رويشي گياه ذرت در محيط حاوي سم انجام شد. نمونه‌برداري از خاك مزارع با سابقه مصرف سم از منطقه جيرفت انجام و به آزمايشگاه منتقل گرديد. پس از گذراندن يك ماه دوره انكوباسيون خاك آلوده به سم ده در هزار پاراكوات؛ باكتري هاي مقاوم جداسازي و خالص‌سازي و جدايه مقاوم‌تر براي كشت گلخانه‌اي انتخاب گرديد. كشت گياه گوجه‌فرنگي در محيط حاوي سم پاراكوات با غلظت‌هاي صفر، 500 و 1000 پي پي‌ام و گياه ذرت با غلظت صفر و 500 پي پي ام همراه با تلقيح و بدون تلقيح باكتري انجام گرديد. نتايج حاصل از تجزيه واريانس نشان داد كه اثر متقابل سم و تلقيح باكتري در سطح 1% بر طول عمر گوجه‌فرنگي معني‌دار بود. همچنين اثر متقابل سم و تلقيح باكتري بر طول، وزن تر و خشك اندام هوايي گياه ذرت در سطح 1% معني‌دار گرديد. به عبارتي احتمالا باكتري مقاوم به سم، ‌توانسته در تجزيه سم مؤثر واقع شود و بر طول عمر و خصوصيات رويشي گياه اثر مثبتي داشته باشد.