بررسي تنوع ژنتيكي ژنوتيپ هاي تمشك هاي سياه به وسيله نشانگر مولكولي ISSR

اين پژوهش به منظور بررسي تنوع ژنتيكي 45 ژنوتيپ تمشك سياه (وحشي و وارداتي) جمع آوري شده از نقاط مختلف ايران با استفاده از نشانگر مولكولي ISSR صورت گرفت. از ضريب تشابه جاكارد براي ترسيم نمودار خوشه‌اي بر اساس الگوريتم UPGMA، براي گروه‌بندي ژنوتيپ‌ها استفاده شد. نتايج تجزيه خوشه اي ژنوتيپ ها را به شش گروه تفكيك نمود. ژنوتيپ هاي وارداتي در اين تقسيم در يك گروه اما در زيرگروه مجزا قرار گرفتند كه از لحاظ زمان رسيدن كاملا از يكديگر قابل تفكيك بودند و شامل ارقام زودرس(SANRUizadyar)، ميانرس(41و 42) و ديررس(40 و 44) مي‌باشند. اين موضوع حاكي از اهميت اين صفات ژنتيكي در تفكيك ارقام اصلاح شده تمشك مي باشد. علاوه بر اين نتايج نشان داد خزانه ژني تمشك سياه بي خار ايران فقط محدود به نوع اوليه و شيمر آن نمي باشد. بلكه احتمالا نمونه هايي از دو گام تكامل بعدي آن را در بر داشته و حتي ممكن است شامل برخي نمونه هاي جديد و تكامل يافته تر آنها نيز باشد.