بررسي اثرMgO بر تبلور شيشه زيست فعال سيستم SiO2-Na2O-CaO-CaF2-P2O5

در تحقيق حاضر به بررسي اثر جايگزيني MgO به جايCaO بر ساختار و ميزان فاز فلوروآپاتيت پرداخته شده است. بررسي ساختاري شيشه ها نشان دهنده نقش MgO در ساختار شيشه به عنوان واسط است. طبق داده هاي DSC پيك تبلور شيشه ها از C°690 در نمونه بدون MgO به C°740 در نمونه با 4 درصد موليMgO و C°830 در نمونه با 6 درصد مولي MgO افزايش يافت. با افزايش ميزان MgO به 8 درصد مولي دماي تبلور با روند كاهشي به C°800 رسيد . همچنين Tgدر هر سه نمونه حاوي MgO نسبت به حالت بدون آن كاهش يافت. نتايج حاكي ثبات بيشتر شيشه و افزايش محدوده دمايي سينترينگ با افزايش MgO تا 6 درصد مولي مي باشد. با افزايش ميزان MgO تا 8 درصد مولي اين روند با تغييراتي مواجه مي شود و نقش MgO از دگرگون سازي به شبكه سازي تغيير مي كند. همچنين ميزان فاز فلوروآپاتيت در پيك تبلور با بازتر شدن ساختار شيشه، روند افزايشي به خود گرفت.