بررسي موقعيت جغرافيايي شهر باستاني صيدا بر اساس نوشته هاي مورخان و سنگ نوشته هاي شاهان فنيقي و داده هاي هخامنشي

فنيقيان يكي از اقوام سامي تبار بودند كه در حوزه ي درياي مديترانه مي زيستند. از آنجايي كه آن ها به دليل شرايط جغرافيشان به داد و ستد اهميت مي دادند و نخستين امپراتوري بازرگاني جهان را به وجود آوردند، مورد توجه بسياري از تمدن هاي باستاني قرار گرفتند و ملت هاي بسياري هم چون آشوريان، بابليان، مصريان و يونانيان به شهرهاي مهم آن ها مانند شهر صيدا دست يافتند. فنيقيه در زمان كوروش كبير تابع ايران شد و به پنجمين ساتراپي اين تمدن قدرتمند تبديل شد. صيدا به عنوان مركز آن انتخاب شد و مي توان گفت كه اين شهر تخت نفوذ هخامنشيان دوران طلايي خود را پشت سر گذاشت. بنابراين هنر و تمدن ايران در هنر فنيقيه مخصوصاً در معماري آن نفوذ كرد و امروزه مي توان نمونه هايي از آن را در بقاياي باقي مانده در محوطه هاي باستان شناسي شهر صيدا مشاهده كرد. در اين مقاله سعي شده است تا با بررسي اين آثار و هم چنين رجوع به منابع كتابخانه اي، موقيت جغرافيايي و آثار هنري مهم شهر صيدا در دوران هخامنشي بررسي شود.