زيباشناختي بازتاب ايران باستان در اشعار ملك الشعراي بهار

توجه به آثار و مفاخر ملي در همۀ ادوار توجه شاعران و نويسندگان را به خود جلب كرده است. محمد تقي بهار، شاعر قرن ‏معاصر، از جمله افرادي است كه در اشعارش حس وطن دوستي را به وضوح مي‏توان مشاهده كرد. بهار با توجه به اينكه نخستين ‏دورۀ زندگي بهار با مشروطيت مصادف شد و نيز با توجه به سبك شعر در دورۀ مشروطه كه توجه به فرهنگ ايران باستان، آزادي ‏زنان، تنفر از ديكتاتوري از ديگر مختصات آن است. در اين دوره دو سبك شعري مرسوم شد، گروهي به شيوۀ نوين و در قالب نو ‏شعر مي‏گفتند و گروهي به شيوۀ و سياق قدما شعر مي‏گفتند. بهار در گروه دوم قرار داشت و به شيوۀ قدما شعر مي‏گفت. در اين ‏پژوهش سعي بر آن شده است تا اشعار بهار از نظر توجه به ايران باستان، زيباشناختي شود. نتايج اين پژوهش نشان مي‏دهد كه ‏بهار اشعار زيادي را به بيان مفاخر ملي و مسائل باستاني ايران اختصاص داده است كه ناشي از حس وطن دوستي اوست. ‏