ژئوشيمي عناصر كمياب به عنوان معياري در تعيين خاستگاه سنگهاي رسوبي سيليسي آواري سازند ايلانقره

در اين مطالعه، ژئوشيمي عناصر كمياب نهشته هاي سيليسي آواري دونين فوقاني آذربايجان موسوم به سازند ايلانقره در برش پير اسحاق در جنوب جلفا جهت بررسي خاستگاه اين رسوبات مورد مطالعه قرار گرفته است. سازند ايلانقره در برش پير اسحاق حدود 124 مترضخامت دارد و با سن فامنين در مرز زيرين خود به صورت ناپيوسته با مارنهاي آغشته به ژيپس ميوسن و در مرز فوقاني به صورت پيوسته به آهكهاي ويزئن كربونيفر زيرين ختم مي شود. پس از بررسيهاي صحرايي و مطالعات ميكروسكوپي، تعداد 5 نمونه ماسه سنگ و دو نمونه شيل از اين برش انتخاب و عناصر كمياب آنها توسط آناليز ICP-MS مورد اندازه گيري قرار گرفت. بر اساس مقادير Th در مقابل Th/U مشخص شد كه اكثر نمونه هاي سازند ايلانقره از سنگ منشاهايي مشتق شده اند كه ميزان هوازدگي تقريبا بالايي داشته اند و يا چرخه مجدد را متحمل شده اند. با استفاده از دياگرام دوتايي La/Sc در مقابل Co/Th بيشتر نمونه هاي ماسه سنگي و شيلي سازند ايلانقره مقادير كم Co/Th بين 0/1 تا 1/2 را نشان مي دهندكه مربوط به سنگ منشاهاي اسيدي مي-باشد. با توجه به مقادير عناصر لانتانيوم، توريوم و اسكانديوم در ماسه سنگ هاي سازند ايلانقره، اين نمونه ها اكثراً در محدوده حاشيه غير فعال قاره اي و نزديك به اين محدوده قرار مي گيرند