بازسازي محيط رسوبگذاري ديرينه عضو مياني سازند قلّي در شمال شرق حوضه البرز (ناحيه كپه داغ)

مطالعه دقيق رسوب‌شناسي نهشته‌هاي تخريبي بخش مياني سازند قلّي در شمال شرق البرز (ناحيه كپه داغ) حاكي از وجود يك واحد چينه‌اي با قاعده تدريجي و الگوي ضخيم شونده به سمت بالا مي‌باشد. بر طبق اين مطالعات 3 توالي رخساره‌اي از سمت دريا به سمت خشكي شناسايي شده است كه شامل: 1) طبقات هتروليتيك پاشنه دلتا، 2) كمپلكس سدهاي ماسه‌اي جزرومدي يا جلوي دلتا و 3) كانال‌هاي شاخه‌اي. طرح برانبارش رخساره‌اي اين مجموعه رخساره‌ها حاكي از روند پيشرونده به سمت دريا (progradation) در محيط‌هاي دلتاي تحت تأثير جزرومد تا روند پسرونده به سمت خشكي (backstepping) در محيط‌هاي خليج دهانه‌اي پيشرونده است. اين تفسير با توجه به وجود شواهدي از روند جهت جريان ديرينه بايمدال و غالب رو به دريا و الگوي پيش‌نشسته (forestepping) چينه‌ها در بخش مياني سازند قلّي مورد تأييد است. فراواني بالا از چينه‌بندي مورب همراه با ضخامت بالاي اشكال لايه‌اي بر وجود يك رژيم ماكروتايدال در ناحيه مورد مطالعه دلالت دارد. وجود شواهد گسترده‌اي از رخساره‌هاي كانال شاخه‌اي سدهاي ماسه‌اي جزرومدي در روند ديستال - پركسيمال با كاهش ضخامت به سمت دريا يا روند كاهش ضخامت و جهت جريان به سمت جنوب غرب نشان مي‌دهد كه بخش مياني سازند قلّي در يك لوب دلتايي با الگوي پيشرونده به سمت جنوب غرب (SW-prograding lobe) در يك سيستم دلتايي جزرومدي ته‌نشين شده است.