ارزيابي نقش زمين شناسي در مدل اصلاح شده پسياك در توليد رسوب در زيرحوضه هاي آبريز شمال تهران با استفاده از GIS

هدف اين مطالعه استفاده از مدل MPSIAC و تعيين نقش زمين شناسي (يكي از عوامل 9 گانه MPSIAC) در فرسايش خاك و رسوبزايي در زيرحوضه آبريز واقع در شمال تهران است. لايه هاي اطلاعاتي اين مدل كه متشكل از 9 فاكتور موثر در فرسايش و رسوبزايي حوضه آبريز است، بوسيله رقومي شدن و طبقه بندي اطلاعات پايه در برنامه GIS تهيه شدند. اين فاكتورها شامل زمين شناسي سطحي، خاك، اقليم، توپوگرافي، پوشش زمين، كاربري اراضي، فرسايش سطحي و رودخانه اي است. در نهايت از مجموع لايه هاي اطلاعاتي بدست آمده نقشه فرسايش تهيه شد. براساس عامل زمين شناسي (هفتمين عامل مدل MPSIAC) شدت فرسايش در اين حوضه به ترتيب اهميت خيلي كم، كم، متوسط، زياد و خيلي زياد است. درحاليكه نتايج نهايي مدل MPSIAC نشان مي¬دهد كه %82/89 از كل مساحت حوضه آبريز در كلاس III طبقه بندي فرسايش با رسوبزايي متوسط، و %17/1 در كلاس IV طبقه بندي فرسايش با رسوبزايي زياد قرار مي گيرند