مطالعه‌ي ساختار بصري كتاب‌آرايي بعد از اسلام با تأكيد بر نگاره‌هاي منافع الحيوان

مصورسازي كتاب و كتاب‌آرايي در بين اقوام ايراني پيشينه طولاني دارد. تهاجم مغولان درقرن هفتم دردوره حكومت ايلخانيان باعث انتقال سنت‌هاي هنر چيني به ايران و رونق كتاب‌نگاري گرديد. يكي ازنسخ مصور اين دوره كتاب منافع الحيوان ابن بختيشوع بوده است. اهميت نگارش اين پژوهش شناسايي زمينه‌اي هنر تصويري ايراني درمنابع موجود، خصوصاً مطالعه ساختاربصري كتاب منافع الحيوان وتأثيرپذيري ازمكاتب هم عصروسنتهاي هنري چين ومغول ودر پي يافتن تحولات شيوه وسبك وسياق كارمي باشد. هدف از پژوهش حاضرتوجه به مضامين نگاره‌هاوشناسايي تصويري وساختاربصري وارتباط آن باموضوع تصويرسازي مي باشد. درطرح پرسش اصلي تحقيق چگونگي تأثيرپذيري عناصر تصويري پيش ازاسلام درنگاره هاي بعد ازاسلام و دوره ايلخاني مطرح مي شود. پژوهش حاضرمبتني برروش توصيفي وتحليلي انجام يافته و شيوه‌هاي گردآوري اطلاعات ازميان منابع معتبركتابخانه‌اي ومجلات وسايت‌هاي اينترنتي موجوداستخراج شده است.نتيجه‌ حاصل ازاين تحقيق تكرارعناصرايراني وتأثيرپذيري ازهنر چين وژاپن دردوره ايلخاني به‌خصوص كتاب منافع الحيوان بوده است.