بررسي ميزان تاثيرگذاري فلزكاري دوره‌ي ساساني بر فلزكاري دوره‌ي سلجوقي

فلزكاري در ايران از دوران كهن؛ هنري سنتي به شمار مي رفت و پيوسته در دوره‌هاي مختلف تغييرات فراواني داشته است . فلزكاري ساساني؛ هنري درباري، بيانگر موقعيت اجتماعي- مذهبي ايران و نشان دهنده‌ي وحدت دولت و دين است. به طوري كه در آثار اين دوره انديشه‌ي مذهبي و آييني به گونه‌اي دقيق مجسم شده است.پس از سقوط حكومت ساساني و تسلط اعراب استحكام ريشه‌هاي فرهنگي و باستاني هنر ايران، در دوره‌ي اسلامي موجب شد، فلز‌كاري نيز همچون ساير هنرها در بستري از سنت‌هاي پيشين به دست هنرمندان ايراني متحول گردد. در دوره‌ي اسلامي و زمان حكومت طاهريان، صفاريان، آل‌زياد، آل‌بويه ،عزنويان و سامانيان، فلزكاري ساده و بي پيرايه با شيوه و روش كار هنرمندان ساساني ادامه يافت تا سرانجام در دوره‌ي سلجوقي به تشويق شاهان واميران محلي، فلزكاران ترغيب به ساخت اشياء زيبايي شدند كه قدرت تخيل و تسلط خود را در باز نشاندن هنر فلزكاري ساساني نشان دهند و فلز‌كاري را به زيباترين و برجسته‌ترين هنرها در جهان اسلام تبديل كنند. در مقاله‌ي حاضر با بهره‌گيري از روش شناسي تاريخي و توصيفي - تحليلي و شيوه‌ي گردآوري كتابخانه‌اي و مطالعات تطبيقي صورت گرفته در دوره‌هاي تاريخي يادشده؛ ويژگي‌هاي فلزكاري دوره‌ي ساساني و ميزان تاثيرگذاري آن در دوره‌ي سلجوقي مورد بررسي قرارگرفت كه با توجه به نتايج مطالعات صورت گرفته روي اشياء به جاي مانده از دوره‌ي ساساني تا سلجوقي چنين به نظر مي‌رسد در اين انتقال؛ به گونه‌اي واضح تاثير پذيري فلز‌كاري سلجوقي از تكنيك، روش‌هاي تزيين و عناصر تزييني فلز‌كاري ساساني مشهود است اما به دليل تحريم‌هاي شرعي اسلام، تغييراتي در جنس و ايده‌ي ساخت و همچنين انتخاب فرم مناسب براي ساخت وتزيين اشياء رخ داده است.