بررسي آزمايشگاهي تاثير دما بر تراوايي نسبي سنگ‌هاي ماسه‌سنگي و كربناته

روش‌هاي حرارتي ازدياد برداشت از ساليان بسيار دور مورد استقبال شركت‌هاي بزرگ نفتي دنيا قرارگرفته است. همچنين اين روش‌ها به نسبت ديگر روش‌هاي ازدياد برداشت، سهم بسيار بيشتري را در تاريخچه توليد ناشي از ازدياد برداشت در اختيار دارند. كاهش نمايي گرانروي نفت در اثر حرارت اصلي‌ترين دليل استفاده از روش‌هاي حرارتي مي‌باشد. اگر بر روي يك مخزن شكافدار كه نفت‌دوست است، عمليات ازدياد برداشت حرارتي انجام شود؛ تنها در صورتي توليد قابل‌قبول خواهد شد كه به نحوي ترشوندگي مخزن را به آب‌دوستي تغيير و بعبارتي تراوايي نسبي فاز نفت را افزايش دهيم. هدف از اين پژوهش بررسي دقيق اين مكانيزم در فرآيند تزريق آب‌داغ يا بخارآب مي‌باشد. پس از انجام آزمايش‌ آشام خودبه‌خودي و تعيين مقادير تراوايي نسبي؛ وجود اين مكانيزم توليد تأييد شد. درنهايت اثر دما بر تراوايي نسبي فاز نفت و آب نسبت به اشباع سيال رسم شد، افزايش دما باعث كاهش مقدار اشباع نفت باقيمانده مي‌شود و اين تغييرات اشباع نفت باقيمانده براي ماسه‌سنگ بيش‌تر است