بررسي اثر گيره بندي ابزار و قطعه كار بر پديده لرزه در فرآيند فرزكاري

ماشين‌كاري يك نوع عمليات ساخت به شمار مي‌رود كه با حذف ذراتي از ماده، شكل هندسي مطلوب را توليد مي‌كند. در چند دهه اخير با ورود ماشين‌هاي پيشرفته، اين فرآيند با مشكل بزرگي به نام لرزه روبه‌رو شده است. لرزه يك نوع ارتعاش خودتحريك ناپايدار است كه در اثر عوامل متعددي رخ مي‌دهد. پديده لرزه در فرآيند ماشين‌كاري يك عامل محدود‌كننده در بهبود آهنگ براده‌برداري مي‌باشد. در اين مقاله به منظور بررسي تأثير سفتي ابزار و قطعه‌كار بر نواحي پايدار، از يك مدل چهار درجه آزادي خطي استفاده شده است. در اين مدلسازي، ابزار و قطعه كار به صورت جرم‌هايي كه از دو طرف به وسيله فنر و ميرايي خطي تثبيت شده‌ و نيرو به آن‌ها اعمال مي‌شود، در نظر گرفته شده است. به كمك روش نيمه گسسته‌سازي (SDM)، تحليل پايداري سيستم صورت پذيرفته و تأثير ميزان سفتي گيرهبندي ابزار و قطعه‌كار بر نواحي پايدار فرزكاري مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج بدست آمده نشان مي‌دهد كه افزايش سفتي گيره‌بندي ابزار و قطعه‌كار باعث افزايش محدوده پايداري سيستم مي گردد.