بررسي نظرات دانشجويان كارشناسي آموزش فيزيك در خصوص تاثير مدرس بر حضور در كلاس درس

كلاس هاي درس، مكاني براي انتقال تجربيات اساتيد به دانشجويان و درك بهتر مطالب درسي است. غيبت دانشجويان در كلاس باعث افزايش ميزان افت تحصيلي مي گردد. اين امر، محيط ياددهي - يادگيري را مختل نموده و به مكاني كسالت آور تبديل مي نمايد. پژوهش حاضر به بررسي تاثير مدرس بر عدم حضور دانشجويان كارشناسي آموزش فيزيك مركز آموزش عالي شرافت تهران مي پردازد. علل موثر شامل عوامل فردي، آموزشي ( استاد)است. استفاده از روش تدريس مشاركتي، توجه به امر حضور و غياب و بهبود برنامه ريزي آموزشي، بر حضور دانشجويان در كلاس درس، موثر است. يافته ها با روش آماري ليكرت مورد تحليل قرار گرفتند. با توجه به يافته هاي اين پژوهش،مي توان نتيجه گرفت توانايي استاد در شيوه تدريس مناسب و آمادگي جسمي و رواني دانشجو براي شركت در كلاس درس، مي تواند از عوامل اساسي تعيين كننده حضور دانشجو در كلاس باشد. دخالت فعالانه دانشجو در امر تدريس و يادگيري، تاثير بسيار زيادي در كاهش بي توجهي در كلاس درس را دارد.