وانمودسازي و ايجاد فرصت براي تغيير مفهومي از طريق گفت‌وگوي تبييني بر اساس بازنشاني در آموزش علوم تجربي و فناوري

استفاده از انواع شيوه‌هاي وانمودسازي به خصوص ايفاي نقش در آموزش علوم به عنوان يكي از شيوه‌هاي موثر در تسهيل يادگيري سال‌ها است كه مورد توجه آموزش‌گران قرار گرفته است. از مهم‌ترين كاربست‌هاي وانمودسازي، ساده‌تر كردن درك برخي از مفاهيم غامض و جلب توجه براي درگير كردن فراگيران يا موضوع‌هاي درسي بوده است. در برهه‌اي از زمان بسياري از معلمان براي ايجاد پيوند بين آموزش علوم و زمينه‌هاي گوناگون اجتماعي از وانمودسازي كه گاهي در قالب بازي ارائه مي‌شد، استفاده كرده‌اند. اما در سال‌هاي اخير با پيشرفت‌هاي زيادي كه به ويژه در قلمرو علوم شناختي رخ داده، نقش وانمودسازي براي مفهوم‌سازي و تسهيل وقوع تغيير مفهومي از طريق بازنشاني مورد توجه زيادي قرار گرفته است. هم‌چنين رشد فاوا با ايجاد فرصت براي استفاده از محيط‌هاي مجازي و بازي‌سازي ، اهميت وانمودسازي را دوچندان كرده است. در اين مقاله كه با بررسي منظم ده‌ها مقاله پژوهشي كه تاريخ انتشار بيشتر آن‌ها از سال ۲۰۰۰ ميلادي تا سال جاري بوده است سعي شده با مروري بر ديدگاه‌ها در مورد استفاده از انواع وانمودسازي در آموزش علوم در چهارچوب ديدگاه سازنده‌گرايي، يك مدل آموزشي مبتني بر گفت‌وگوي جستاري و چون‌چرايي در زمينه‌اي از وانمودسازي‌ها ارائه شود كه شامل گام‌هايي براي برانگيختن و ايجاد فرصت براي گفت‌وگو در مورد ايده‌هاي گوناگون، استفاده از وانمودسازي براي كنكاش در مورد ايده‌هاي متنوع و در آخر نتيجه‌گيري بر اساس يك گفت‌گوي تبييني همراه با تامل در مورد شواهد دست برآمده از وانمودسازي است.