پيامد پيوند هوش مصنوعي و علوم اعصاب شناختي در علوم تربيتي

NA

نوشتار حاضر بر آن بوده است كه به طرح مسأله پيوند بين پژوهش‌هاي هوش مصنوعي و علوم اعصاب شناختي از ديدگاه علوم تربيتي بپردازد. بر اين اساس با توجه به چگونگي پيوند هوش مصنوعي و علوم اعصاب شناختي، يكي از پيامدهاي حاصل از اين ارتباط، يعني توجه به ظرفيت-هاي مغز انسان، بيان شده و از نقطه نظر علوم تربيتي تحليل شده است. از آنجايي كه عوامل فرهنگي از مؤلفه‌هاي مهم تعليم و تربيت هستند، نياز است تا ظرفيت‌هاي مغز انسان در ارتباط با اين عوامل در نظر گرفته شوند. از پيامدهاي توجه به اين ارتباط، انعطاف‌پذيري و تعامل اثربخش در عرصه نظرپردازي و عمل تربيتي است كه با عوامل فوق ارتباطاتي دوسويه دارد. ايجاد اين ارتباطات مي‌تواند سبب پيشرفت و به دست آمدن دستاوردهاي مهمي در سه حوزه هوش مصنوعي، علوم اعصاب و علوم تربيتي گردد. يكي از مهم ترين دستاوردها در عرصه علوم تربيتي كاهش و پيشگيري چالش‌هاي فرهنگي كنوني و پيش‌رو در نظام رسمي و غير رسمي تعليم و تربيت است.

NA