رسانه اخلاقي؛ اهداف، اصول و روش هاي تربيت اجتماعي

اجتماعي سازي آحاد افراد براساس اخلاق و تربيت اسلامي، در نخستين گام متوجه شكوفاسازيِ ميل آدميان به ديگرگرايي و زندگي جمعي است. نگاهي به برخي از آياتِ قرآن حاكي از اين است كه جوامع نيز مانند افراد، داراي مرگ و زندگي هستند. اين اصطيادِ قرآني، ما را بر آن مي‎دارد تا در فرايند تربيت اجتماعي‎-‎اخلاقي به عواملِ آسيب شناختي و انسجام شكن زندگي اجتماعي توجه داشته باشيم. اين برداشت، ايده اي را دربر مي گيرد كه در فرايند تربيت اجتماعيِ اخلاق‎مدارانه، سه رويكرد «اخلاق‎شناسي، جامعه‎شناختي و روان‎شناسيِ اجتماعي» به يكديگر پيوند مي خورند. مفهوم اخلاقي-‎تربيتيِ اين پيوند آن است كه هرگونه هدف گذاريِ اجتماعي در گرو تلاش براي ايجاد تغيير در شخصيت شهروندان يك جامعه است. اين نگارش درپي كشف و ارائه شاخص هاي اخلاقي-تربيتي براي رسانه ملي از نوع تحقيق اكتشافي‎_توصيفي با روش كتابخانه اي و طوفانِ ذهنيِ فردي و جمعي است كه در اين نوشتار بيشتر در قالب اصول و روش‌هاي كاربردي رخ مي‌نمايد. برپايه افق ديد و نگاهي كه در اين مقاله براساس الگوي نظريِ آن حاكم است، پس از تعريف، به توليد و توصيف اهداف چهارگانه‌اي پرداخته مي‌شود كه به‌صورت مرحله اي و مترتب بر يكديگر خواهند بود. اهدافي كه از آن، اصول و روش‎هاي تربيتي استخراج مي شود و هر كدام از روش‌هاي كاربردي آن، براي متصديان رسانه اخلاقي به‌تنهايي شاخصِ اخلاقي- تربيتي به‎شمار مي آيند؛ زيرا برپايه مباني و الگوي نظريِ اين نگاشته، وظيفه رسانه ملي تنظيم و مديريت روابط شهروندان در جامعه است. اين تنظيم روابط، بايد به تعديل، تصحيح و تصعيد روابط دوسويه بيانجامد و اين امر در گرو الگوپردازي و ارائه سبك زندگي اخلاقي (مبتني‎بر تربيت اسلامي) از سوي رسانه فراگير و ملي است و چنين مقصودي بدون توجه به شاخصه هاي اخلاقي-‎تربيتي در حوزه اجتماعي ممكن نيست