انگيزش و يادگيري؛ مؤلفه‌هاي تعيين‌كننده در موفقيت آموزش

امروزه روند حركت جامعه در زمينه‌هاي مختلف ازجمله آموزش‌وپرورش با مسائل متعددي روبرو است. ترديدي نيست كه مهم‌ترين نشانگر بازده آموزش و برجسته‌ترين نشانگر كاري كه يك نظام آموزشي بايد انجام دهد، يادگيري، پيشرفت و انگيزش تحصيلي دانش‌آموزان است. تاكنون انگيزش و يادگيري از ديدگاه‏هاي مختلفي مورد بحث قرار گرفته و بديهي است كه هيچ يك از آن‌ها به‌تنهايي جامع و پاسخگوي مسائل آموزش‌وپرورش نيستند و لازم است مربيان آموزشي در فعاليت‌هاي خود تمام جوانب رويكردها را در نظر داشته باشند. بهترين روش ايجاد انگيزش در يادگيرندگان، بهبود‌ شرايط ياد‌گيري و افزايش سطح كيفي روش‌هاي آموزشي است. اگر ياد‌گيرند‌گان د‌ر يادگيري به موفقيت نائل شوند اين كسب موفقيت، علاقه و انگيزش آن‌ها را نسبت به ياد‌گيري مطالب افزايش داده و درنهايت باعث موفقيت نظام آموزشي خواهد شد. ازاين‌رو، موفقيت هر نظام آموزشي بستگي به اين دارد كه آن نظام تا چه حد و به چه ميزاني توانسته است به عملكرد مورد انتظار دست يابد. در اين مقاله، موضوع انگيزش و يادگيري مورد بررسي قرار گرفته¬است. دليل انتخاب اين موضوع اهميتي است كه اين عوامل در تضمين موفقيت¬ آموزش دارند. در اين راستا تعدادي از منابع علمي مرتبط مورد ملاحضه و محتواي اين نوشتار از آن‌ها جمع‌آوري و تلخيص گرديده است. در بخش اول نوشتار مفهوم يادگيري، رويكردها، انواع و بازده‌هاي آن و در بخش دوم مفهوم انگيزش، رويكردهاي آن، انگيزش يادگيري و روش‌هاي ايجاد انگيزش مورد مطالعه قرارگرفته است.