مروري بر تخصيص منابع در مجازي سازي عملكرد شبكه

مجازي سازي عملكرد شبكه، راهي براي كاهش هزينه ها و تسريع استقرار سرويس براي اپراتورهاي شبكه با جدا كردن توابع مانند فايروال يا رمزگذاري از سخت افزار اختصاصي و انتقال آنها به سرورهاي مجازي است. به جاي نصب سخت افزار اختصاصي گران قيمت، ارائه دهندگان خدمات مي توانند سوئيچ هاي ارزان قيمت را براي اجراي ماشين هاي مجازي كه عملكرد شبكه را انجام مي دهند، خريداري كنند. اين كار توابع چندگانه را به سرور فيزيكي تك تقسيم مي كند، هزينه ها را كاهش مي دهد . اگر يك مشتري بخواهد يك تابع شبكه جديد را اضافه كند ، ارائه دهنده خدمات مي تواند به سادگي يك ماشين مجازي جديد را براي انجام اين عملكرد به كار ببرد. در سال هاي اخير مطالعات بسياري در زمينه تخصيص منابع در مجازي سازي عملكرد شبكه انجام گرفته است و روش هاي گوناگوني نيز پيشنهاد شده است . در اين مقاله به آخرين روش هاي ارائه شده براي تخصيص منابع پرداخته و مزايا و معايب هر يك به اختصار مورد بررسي قرار مي گيرد.