مقايسه تطبيقي شاخصه‌هاي مردم سالاري و ميزان مشاركت مردم در انتخابات ج.ا.ا و نظام‌هاي ليبرال دموكراتيك

امروزه انتخابات به عنوان يكي از اساسي‌ترين ابزار سنجش تحقق مردم سالاري و از جمله روش‌هاي كسب قدرت و منصب حكومتي محسوب مي‌گردد. هر نظامي به فراخور نيازها و امكانات موجود خود، نظام انتخاباتي خويش را طراحي نموده و به اجرا درمي‌آورد. كشور ايران نيز به عنوان نظامي مردم سالار، از اين قاعده مستثني نيست. سوالي كه در اين جا مطرح مي‌شود اين است كه شاخصه ‌هاي مردم سالاري و ميزان مشاركت مردم دركدام يك از نظام‌هاي انتخاباتي ج.ا.ا و كشورهاي ليبرال دموكراتيك در تحقق عيني و واقعي مردم سالاري تأثير مطلوب‌تري دارند؟ براي پاسخ گويي به اين سؤال، از روش تحليلي و استنباطي استفاده شده است. از يافته‌هاي تحقيق پيش رو چنين استنباط مي‌شود كه ميزان مشاركت حداكثري مردم در انتخابات ايران از اول انقلاب تا كنون نشان دهنده ميزان اطمينان و مقبوليت اين شيوه از انتخابات در تحقق عيني مردم سالاري ديني در ايران مي‌باشد و مي‌تواند الگوي مثبت براي تحقق مردم سالاري حقيقي در نظام ‌هاي ليبرال دموكراتيك باشد.