بررسي تفاوت عوامل بافتي و محيطي بين زوجهاي متقاضي طلاق سازش يافته و سازش نيافته

با توجه به تأثير متقابل عوامل محيطي (اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و خانوادگي) بر رشد فرد و تشكيل و استمرار زندگي زناشويي و خانوادگي، بررسي اثرات عوامل مذكور منبعي مهم براي شناسايي پديده طلاق در محدوده فرهنگي خاصي ميباشد. به علاوه از پايه هاي طرح ريزي برنامه هاي درمان و پيشگيري از آن به شمار مي رود. پژوهش حاضر با هدف بررسي تفاوت زوجهاي متقاضي طلاق سازش يافته و سازش نيافته در زمينه فرهنگي و بافت زندگي انجام شده است. گروه نمونه شامل 60 زوج (30 زوج سازش يافته به عنوان گروه آزمايش و 30 زوج سازش نيافته به عنوان گروه گواه( كه بصورت تصادفي ساده از بين ) زوجهاي مراجعه كننده به مركز كاهش طلاق اورژانس اجتماعي بهزيستي سقز انتخاب شده اند. يافته ها دال بر تفاوت معنادار ميزان عوامل فرهنگي و بافتي گروه گواه و آزمايش بود. نتايج به دست آمده در برنامه ريزيهاي آموزشي، مداخلات درماني و طرح ريزي الگوهاي درماني فرهنگ بسته و فرهنگ نابسته مؤثر خواهد بود .